روزی مردی تندیس مرمرین شکوهمندی در دل کشتزار خویش یافت.و آن را نزد

گردآورنده ای که دلباخته ی همه ی اشیای زیبا بود به فروش برد.و گردآورنده

آن را به بهای گزافی خریدوآنان  جدا شدند.

مرد در راه دست به کیسه اش برد و گفت :"چقدر زندگی میتوانبا این پول خرید!!

چگونه این همه پول به مرده سنگی تراشیده که هزاران سال در دل زمین مدفون واز

یاد شده ،میپردازد؟!"

وگردآورنده به تندیس نوخریده نگاهی کرد و اندیشید :

"شگفتا از این زیبایی!گویی جان دارد .به راستی رویای کدام روح بلند است این تندیس؟!!

هنوز شاداب از خواب خوش هزاران ساله.چگونه کسی این همه را تنها به پولی بی جان

و بی رویا دهد؟! !!"