کاش میشد هیچ کس تنها نبود           کاش میشد دیدنت رویا نبود

 گفته بودی با تو می مانم ولی...       رفتی و گفتی و اینجا جا نبود

 سالیان سال تنها مانده ام                شاید این رفتن سزای من نبود

 من دعا کردم برای بازگشت            دست های تو ولی بالا نبود

 باز هم گفتی که فردا میرسی           کاش روز دیدنت فردا نبود

زرد است که لبريز حقايق شده است       تلخ است که با درد موافق شده است 

شاعر نشدي وگرنه مي فهميدي             پاييز بهاري است که عاشق شده است

براي خريدن عشق هر کس هرچه داشت آورد،‌ ديوانه هيچ نداشت و گريست،‌ گمان کردند چون هيچ ندارد مي گريد،‌ اما هيچکس ندانست که قيمت عشق اشک است