به کجا می روی ای مسافر درنگی............

آبی

paria99 — Sun, 10 Aug 2008 10:13:34 GMT

آبي

شبانگاهان لب درياچه ميرفتم
و مي گفتم به خود
او يک شب آن جا ديده خواهد شد ...
من او را پيش از اين هرگز نديده
نام او را نيز نشنيده
ولي انگار با هم روزگاري آشنا بوديم
نمي دانم کجا بوديم ...
که من در نيلي چشمان او
او در کبود رود شعر من
زمانها در شنا بوديم
شبي آمد ,وليکن دير وقت آمد...
نه فانوسي نه مهتابي...
هوا بس تيره بود و دامن درياچه پر توفان
سوار قايقي گشتيم و بر خيزابها رفتيم تا ديري
ولي دردا....
ولي دردا چه تقديري...؟!!!
من او را باز هم نشناختم,زيرا
که شب تاريک بود و موج نيرومند
از آن سو قصه ي تلخي است
اي افسوس,اي اندوه...
او را موج ها بردند...!!!
واينک..
هر سحر در قلب من ,نيلوفري نمناک مي رويد...
...
..
.

واينک ...

هر سحر در قلب من ,نيلوفري نمناک مي رويد...

آن چه به جای می ماند...

paria99 — Sun, 20 Jul 2008 08:04:29 GMT

چه خيانتي بالاتر از اينکه با دوست خويش سخن بگويی

او تو را راستگو بپندارد در حالي که تو دروغ گو باشي؟

(حضرت محمد)
پول براي شما غذا مي آورد اما اشتها نمي آورد
پول براي شما دوا مي آورد اما سلامتي نمي آورد
پول براي شما آشنا مي آورد اما صفا و صميميت نمي آورد!!!

(نا شناس)

توانگران همه عاقل نيستند ولي عقلا هميشه توان گرند. خرد
گرانبها تر از طلاست زيرا کمياب تر و مفيد تر است.
(نا شناس)
تمام خباثت در اتاقي است که کليد آن اتاق دروغ است .

((امام هادي (ع))

هر قدر هم در يک جاده عوضي رفته باشي برگرد .

(مثل ترکي)

تبسم خرجي ندارد بدون آنکه دهنده اش را فقير کند گيرنده اش را ثروتمند
مي سازد .تبسم لحظه اي بيش پايدار نيست
ولي گاهي خاطره اش تا ابــــــــــــــــــد باقي مي ماند .

هر دردي را درماني است جز بد اخلاقي که درمان پذير نيست

(حضرت امير)

وقتي فکر مي کنم ميبينم که قسمت بزرگي از دا نستني هايم اين گونه
بدستم آمد که در جاده زندگي به دنبال چيزهايي بودم و در
نتيجه چيز هاي ديگري يافتم

(فرانکلين آدامز)

تهمت و دروغ را دشمن سفارش مي دهد و منافق مي سازد
و عوام فريب آن را پخش مي کند و عامي آن را مي پذيرد

(دکتر علي شريعتي)

نيمه اول زندگي صرف انتظار کشيدن براي نيمه دوم مي شود و
نيمه دوم صرف حسرت خوردن بر نيمه اول مي گذرد.

(نا شناس)

پروردگارا!!! هر که را عقل دادي چه ندادي؟و
هر که را عقل ندادي چه دادي!!!؟
(خواجه عبد الله انصاري)

پرسيدم : "دوست بهتر است يا برادر ؟"گفت: دوست برادري
است که انسان مطابق ميل خود انتخاب مي کند

(اميل فاگو)

نوميد مدار کسي را که به تو اميد بسته است که خدارا دشمن خويش کرده اي

(حضرت محمد)

بهترين جوانان شما جواني است که در جامه ي پيران باشد و بدترين پيران شما
پيري است که در جامه ي جوانان در آيد .

(حضرت محمد)

مي روند در قبرستان فرياد مي کنند
که تمام اين ها نوکران پدر من بوده اند
کيست که بلند شود و تکذيب کند !!!!!!!!؟؟

(مثل عربي)

موقعي که تولد يافتم گريستم و هر روز نشانم مي دهد
که چرا گريستم !!؟

(مثل اسپانيولي)

paria99 — Sun, 06 Jul 2008 11:30:12 GMT

i'm so tired of being here
suppressed by all of my childish fears
and if you have to leave
i wish that you would just leave
because your presence still lingers here
and it won't leave me alone

these wounds won't seem to heal
this pain is just too real
there's just too much that time cannot erase

when you cried i'd wipe away all of your tears
when you'd scream i'd fight away all of your fears
and i've held your hand through all of these years
but you still have all of me

you used to captivate me
by your resonating light
but now i'm bound by the life you left behind
your face it haunts my once pleasant dreams
your voice it chased away all the sanity in me

these wounds won't seem to heal
this pain is just too real
there's just too much that time cannot erase

when you cried i'd wipe away all of your tears
when you'd scream i'd fight away all of your fears
and i've held your hand through all of these years
but you still have all of me

i've tried so hard to tell myself that you're gone
and though you're still with me
i've been alone all along

خدای من ...خدای تو...خدای کائنات

paria99 — Wed, 25 Jun 2008 14:13:24 GMT

تنها باز مانده از یک کشتی شکسته به جزیره ی کوچک

و خالی از سکنه ای افتاد .

او با دلی لرزان دعا کردکه خدایش نجاتش دهد.

روز ها به افق نگاه می کرد بلکه کسی رابرای

کمک بیابد .ولی...کسی نمی آمد.

سرنجام خسته و از پا افتاده موفق شد از تخته

پاره های کشتی کلبه ای بسازد تا خود را از

عوامل زیان بار محافظت کندو دارایی اندکش

را در آن نگه دارد.

اما...

روزی که برای جستجوی غذا بیرون رفته بود

به هنگام برگشت دید که کلبه اش در حال

سوختن است و دودی از آن به آسمان می رود...

متاسفانه بدترین اتفاق ممکن افتاده و همه چیز

از دست رفته بود...

تز شدت خشم و اندوه در جا خشکش زد..

و فریاد بر آورد :

خدایا چه طور راضی شدی با من چنین کاری کنی؟؟؟!!!

صبح روز بعد با صدای بوق کشتی ای

که به ساحل نزدیک میشد از خواب پرید.

کشتی ای آمده بود تا جانش را نجات دهد.

وقتی از نجات دهنده گان پرسید شماها از

کجا فهمیدید که من درین جا هستم ..

آنها جواب دادند: با توجه به

علائمی که با دود میدادی متوجه شدیم....!!!!

*وقتی اوضاع خراب می شود نا امید شدن آسان است *

*ولی ما نباید دلمان را ببازیم .چون حتی در میان درد و *

*رنج دست خدا در کار و زندگی مان است... *

تقریبا همه ی ما این داستان هارو قبول می کنیم ..

همیشه میگن بعد از یک دوره صاعقه و باران های سیل آسا همیشه هوای مطلوب

و اوضاع آرامی در انتظار ماست.ولی...

هیچ وقت به این نکته توجه نمی کنند که گاهی این صاعقه و باران های سیل آسا

ضربات جبران ناپذیری را وارد می کنند که هرگز برگشت پذیر نیست و در همان شرایط

مطلوب زخمی کهنه بر قلب ما وجود دارد...زخمی که تا ابد التیام نمی یابد ....

حالمان بد نیست کم غم می خوریم

کم که نه..!!هر روز کم کم می خوریم

آب می خواهم سرابم می دهند

عشق می خواهم عذابم می دهند

خود نمی دانم کجا رفتم به خواب؟؟!!

از چه بیدارم نکردی؟آفتاب!!!!

خنجری بر قلب بیمارم زدند

بی گناهی بودم و دارم زدند

...

عشق آخر تیشه زد بر ریشه ام

تیشه زد بر ریشه ی اندیشه ام

عشق اگر این است مرتد می شوم

خوب اگر اینست من بد می شوم

بس کن ای دل نا به سامانی بس است

کافرم!!!دیگر مسلمانی بس است

....

" ما زیاران چشم یاری داشتیم

خود غلط بود آنچه می پنداشتیم !!!! "

و دیگر هیچ....

paria99 — Sun, 22 Jun 2008 16:39:18 GMT

کاش میشد هیچ کس تنها نبود کاش میشد دیدنت رویا نبود

گفته بودی با تو می مانم ولی... رفتی و گفتی و اینجا جا نبود

سالیان سال تنها مانده ام شاید این رفتن سزای من نبود

من دعا کردم برای بازگشت دست های تو ولی بالا نبود

باز هم گفتی که فردا میرسی کاش روز دیدنت فردا نبود

زرد است که لبريز حقايق شده است تلخ است که با درد موافق شده است

شاعر نشدي وگرنه مي فهميدي پاييز بهاري است که عاشق شده است

براي خريدن عشق هر کس هرچه داشت آورد،‌ ديوانه هيچ نداشت و گريست،‌ گمان کردند چون هيچ ندارد مي گريد،‌ اما هيچکس ندانست که قيمت عشق اشک است

ماه من ...

paria99 — Thu, 12 Jun 2008 11:24:18 GMT

آسمان تنهاست ...تهی ...

تهی تر از هر شب دیگر ..

ماه با آسمان قهر است ...

برگرد ماه من...چرا که بخشنده تویی نه آسمان....

تویی که شبانگاهان تا صبح خواب به چشمت نمی آید ...

مبادا..

مبادا رهگذری راه را گم کند ..

تویی که لکه های سیاه بدنت را

که حاصل آزار های ماست پنهان میکنی ..

و فقط روشنی ات را نمودار می سازی..

پس باری بیا ...نرو..

اگر میبینی آسمان را خواستارند به خاطر خودش نیست.

به خاطر توست ...

تو شیشه ی عمر آسمانی ...

پس بمان...

چه بگویم که نروی...

چه بگویم که ببخشی...

چه بگویم .... تو بگو...

ماه من!!

آسمان در حسرت ماه تاب نمی آورد ...

این شبهای تار بدون تو سپری نمی شود

گریه های آسمان امان زمین را بریده...

ماه من !!

بمان...

اگر بروی صدای گریه های آسمان

عرش کبریایی خدارا می لرزاند ....

پس به خاطر خدا بمان ...

بمان ....!!!

paria99 — Wed, 21 May 2008 08:29:18 GMT

هر چه هستی باش !!!

با توام ...

ای لنگر تسکین

ای تکان های دل

ای آرامش ساحل

با توام..

ای نور!ای منشور

ای تمام طیف های آفتابی !

ای کبود ارغوانی ،اي بنفش آبي

با توام ...

اي شور،اي دل شوره ي شيرين

با توام ،اي شادي غمگين !

با توام ...

اي غم !

اي غم مبهم !

اي نمي دانم ...

هر چه هستي باش !!

اما کاش....

نه..جزاينم آرزويي نيست

هر چه هستي باش !

اما باش!!!!

paria99 — Thu, 08 May 2008 13:12:18 GMT

تاب بنفشه مي دهد طره ي مشک ساي تو

پرده ي غنچه مي درد خنده ي دلگشاي تو

اي گل خوش نسيم من بلبل خويش را مسوز
کز سر صدق مي کند شب همه شب دعاي تو

من که ملول گشتمي از نفس فرشتگان
قال و مقام عالمي مي کشم از براي تو

دولت عشق بين که چون از سر فقر و افتخار
گوشه ي تاج سلطنت مي شکند گداي تو

خرقه ي زهد و جام مـــي گرچه نه درخور همند
اين همه نقش ميزنم از جهت رضاي تو

شور و شراب عشق تو آن نفسم رود ز سر
کاين سر پر هوس شود خاک در سراي تو

شاه نشين چشم من تکيه گه خيال توست
جاي دعاست شاه من ,بي تو مباد جاي تو

خوش چمنيست عارضت خاصه که در بهار حسن
حافظ خوش کلام شد مرغ سخن سراي تو

پایدار باشید

paria99 — Sun, 04 May 2008 11:54:18 GMT

دریغ...

برگه برگه ی دفترم پر از صحبت های من با دیوار های تهی پیکر است .

با دیوار هایی که ناله های مرا شبانگاهان تا صبح شنیده اند...

دفترم دیگر بوی حیات نمیدهد..مدت هاست که من مرده ام..

مدتهاست....

اما من از خودم هم بی خبرم ...قلبم را باخته ام در شرط بندی

این دنیای تهی از انسانیت ..به قیمت هیچ ..

قیمت عشق گزاف است و دست من مثل همیشه تنگ است.

خاطراتم را بو می کنم.. . بوی باران می دهد .

آیا می فهمی.؟؟ چرا این سکوت را نمی شکنی؟؟

چرا کسی به سوال های من پاسخی نمی دهد تا التیامی باشد بر زخم های

کهنه ...؟؟؟

من پیر شدم ...من در جوانی پیر شدم ...و فرتوت

جسمم را نمی گویم ...روحم پیر شده ..روحم مرده

نه....!!روحم نمرده ...روحم را کشته اند ...!!!!

آیا جزای من این بود ؟؟

من که از این جهان بیکرا ن به یک چهار دیواری با یک پنجره به آسمان

و هفت برادر ی که

در دل پنجره بود ..یک چهار پایه و مداد و دفترم ..چیز دیگری نمی خواهم ..

آیا این ها را هم از من دریغ داری؟..؟

کاغذ هایم هم مال شما...می روم ...خواهم رفت ...

فریاد زنان خواهم رفت ..به خدایم که خالق تفاوت هاست و مرا در راس آن

آفریده شکایتم را خواهم گفت .

ساعتم از کار افتاده ...روی جداره ی مدادم خار هایی ست که دست مرا

خلیده اند ...

و دفترم به خون دست من آغشته ...

مدت هاست که من مرده ام ..پای همان چهار پایه ..پشت پنجره ..با چشمانی خیره

به هفت برادر ...

ای برادرانم ...خواهرتان را در یابید....!!!

من و خاطرات

paria99 — Wed, 30 Apr 2008 12:03:18 GMT

سلام ...

اصلا یادم نمیره ۲سال پیش چه طور برای اولین بار منو ....

منو که از فوتبال متنفر بودم جو

فوتبال گرفته بود که دیدنی بود بسیار..........

۲سال پیش موقع جام جهانی بود که بابام از بیرون اومد و گفت میگن فوتبال ایران و پرتغال

رو تلویزیون داره پخش میکنه....

منم گفتم باباجون داری به کی میگی به کسی که از فوتبال متنفره ه ه ه ه

بعد نمیدونم چی شد که تلویزیون رو روشن کردم زدم شبکه ۳...

دور بین روی صورت کریستیانو رونالدو بود.... میخواست پنالتی بزنه.....

فردا نشستم تکرار بازی رو نگاه کردم ببینم این اسمش چی بود...

چند روز بعد رفتم مشهد و یکی دو ماهی اونجا تنها موندم

و حالا من یکی از طرف دار های تیم پرتغال بودم ...

.نمیدونم کدوم بازی بود که پرتغال داشت می باخت .

.من با عصبانیت از روی مبل بلند شدم و...گفتم به جون خودم اگه گل بزنید ببرید

من واسه همتون دو رکعت نماز می خونم ...

پشتم به تلویزیون یه دفعه صدای همه بلند شد که ......

گلللللللللللللللللللللللللللللللللللللللل

با حیرت لیوان آبی که دستم بود افتاد ...

دیدم همه دارن به من می خندن میگن حالا پاشو ...

پریا جون پاشو برو وضو بگیر که باید نماز بخونی منو میگی...بهت زده ...

بلند بلند خندیدم ....این قدر خندیدم که ....دوباره همه شروع کردن به خندیدن

یکی واسم لیستشون رو مینوشت ...یکی واسم مهر می آورد ..یکی می خندید

خلاصه من رفتم نماز بخونم نیت که میکردم

احساس میکردم خدا داره به من میخنده...

۲ رکعت نماز میخونم واسه ی مانیش..رونالدو ...ریکاردو ....میگل ....

اون زمان که جوون بودم از این کارا زیاد می کردم ..اما حالا دیگه پیر شدم ...

دیگه حتی فوتبال های منچستر روهم نمیبینم.....ولی هنوز اطرافیا که منو میبینن

میخندن و مسخره میکنن...